در آن زمان تصميم گرفتم آن‌را ترجمه كنم و در مقدّمهء كتابم ( جهان بينى و جهان‌دارى على عليه السّلام ) كه تقريبا در همان رشته و راجع به همان موضوع رساله ، تأليف يافته بود ، درج كنم ليكن مانعى پيش آمد كه مرا از انجام مقصودم بازداشت ، لذا رساله را دوباره به خود استاد رحمه اللّه برگرداندم . در آن هنگام كه رساله را مىخواندم ، اسلوب بحث و سبك نگارش رساله و نيز عالى بودن سطح مطالب و محتويات آن ، مرا فوق‌العاده تحت تأثير قرار داده و مايهء شگفتى و اعجاب من شده بود ؛ زيرا اين رساله با وصف اختصار و كوچكى حجمش ، به دريايى بس عميق مىماند كه در قعر آن ، انواع جواهرات قيمتى و گرانقدر كه با غوص و غيره تمام شدنى نيست ، وجود داشته باشد . اين رساله به طور كلّى هدف فلسفه و به ويژه هدف و موضوع فلسفهء الهى را روشن مىكند و نيز مىكوشد بين فلسفه و دين هماهنگى و وحدت‌نظر ايجاد نمايد و با براهين روشن و دلايل قرص عقلى ، اثبات مىكند كه هيچ‌گونه تضاد و تناقضى ميان آنها نيست بلكه آن‌دو داراى هدفهاى مشتركى هم مىباشند . از جملهء مباحث رساله ، « فلسفهء الهى اسلام يا كمال فلسفه » است . مؤلّف محترم رحمه اللّه با استادى و مهارت ويژه‌اى بيان مىكند كه چگونه فلسفه از مراحل ابتدايى ، رشد و نموّ كرده و مراتب تكامل را پيموده و در اسلام به اوج ترقّى و كمال رسيده است .